JBS-lid in the picture: Lieke Rijkx

Januari 2018

Stel jezelf kort voor

Ik ben Lieke Rijkx, 37 jaar, lettervreter, taalpurist (ook wel eens als taalnazi bestempeld) en boekenverslinder. 

Hoe heet je onderneming en wanneer ben je ondernemer geworden?

Mijn bedrijf heet Lieke Schrijft. Lieke Schrijft staat al sinds 2008 ingeschreven bij de KvK, maar ik neem mijn bedrijf pas écht serieus sinds 2013, toen ik lid werd van JBS.

Hoe heb je het ondernemerschap aangepakt en wat doe je precies?

Ik begon 'voor mezelf' om wit een paar opdrachten te kunnen uitvoeren naast mijn studie communicatie- en informatiewetenschappen. Op dat moment had ik geen plan van aanpak. Na het afronden van die studie solliciteerde ik me suf naar banen in loondienst, maar dat leverde niet veel op. Dus bouwde ik mijn eigen bedrijf steeds verder uit. Onder andere door te gaan netwerken, door te oefenen met pitchen en door mijn LinkedIn-profiel en Facebook-pagina steeds professioneler in te richten. Sinds 1 januari 2017 ben ik volledig zelfstandig en heb ik geen nevenfuncties meer in loondienst. 

Wat ik doe? Schrijven, schrijven en nog eens schrijven. Zoals prinsessen met een kus kleverig kikkers in prachtige prinsen veranderen, zo verander ik met een luisterend oor en een scherpe pen wollige woorden in een helder verhaal. Mijn klantenbestand is zeer divers en daarmee ook de onderwerpen waar ik over schrijf. Het ene moment maak ik een nieuwsbrief over thermografie en elektra inspecties (voor oud-lid Ralf Grispen), het andere moment doe ik verslag van het Bevrijdingsfestival in Roermond. Het ene moment sta ik met een helm op mijn hoofd een operator te interviewen bij Sabic, het andere moment zit ik in een imposante vergaderzaal om een social media plan op te stellen voor een architect.

Vanuit mijn eigen interesse en de insteek 'verbeter de wereld begin bij jezelf' schrijf ik erg veel voor organisaties die zich met duurzaamheid, eerlijke handel, internationale samenwerking en mensenrechten bezighouden. Die onderwerpen hebben me altijd al getrokken. Daarom liep ik ooit stage bij Amnesty International en koos ik ervoor om mijn scriptie over persvrijheid in Senegal te schrijven. Op dit moment ben ik projectleider van Fairtrade Regio Parkstad.

Af en toe steek ik ook als vrijwilliger mijn handen uit de mouwen, bijvoorbeeld voor documentairefestival Docfest. Daar help ik met het bijhouden van social media, maar sta ik ook achter de bar. Mijn werk als lid van de PR-commissie van JBS is natuurlijk ook vrijwilligerswerk.      

Is een baan in loondienst nog een optie?

Als ik in die baan kan doen wat ik leuk vind, waar ik goed in ben en als ik er ook nog leuke collega's heb, is loondienst een optie. Maar niet voltijds, want ik wil mijn eigen bedrijf niet opgeven. Ik vind het ondernemerschap en het eigen baas zijn inmiddels veel te leuk. De mensen waarmee ik in de flexruimte van de WERKplaats zit, zijn eigenlijk de ideale collega's. En ik heb echt fantastische opdrachtgevers waar ik voor wil blijven schrijven. 

Wanneer en waarom ben je lid geworden van JBS?

In januari 2013 ben ik lid geworden. Ik mocht twee keer komen kijken voordat ik moest beslissen, maar werd meteen na de eerste bijeenkomst lid. Ik werd vrolijk van de ongedwongen sfeer tijdens die bijeenkomst. Die sfeer is er jaren later nog steeds. Leden helpen elkaar, bevelen elkaar aan, geven elkaar tips en hoeven daar niets voor terug. Vrij snel nadat ik lid werd van JBS ging ik bij de PR-commissie.

Wat heeft JBS je gebracht en wat hoop je er nog te vinden?

JBS heeft me veel gezellige avonden gebracht en heeft me zakelijk veel opgeleverd. Voor veel JBS-leden mocht ik al eens een webtekst, nieuwsbrief, blog, social media bericht of verslag schrijven. Voor sommige (oud-)JBS'ers schrijf ik al sinds begin. Daar ben ik heel blij mee. 

Wat is het vreemdste zakelijke voorstel dat iemand je ooit heeft gedaan?

Een huwelijksaanzoek op papier zetten. Een mevrouw uit Rotterdam belde mij, geen idee hoe ze bij mijn bedrijf terecht kwam. Ze had voor haar zoon een bruidssuite geboekt in het Efteling-hotel. Ze had de ring van haar moeder laten oppoetsen. En het was haar bedoeling dat haar zoon tijdens het weekend in de Efteling zijn vriendin ten huwelijk zou vragen. Die zoon was niet zo'n prater, dus dat moest hij dan maar met een mooie brief doen. Een stukje uit ons telefoongesprek: 

"Nou, dan geeft hij dus die ring en ik denk dat zij dan moet huilen."
"Mevrouw, weet u wel zeker dat uw zoon wilt trouwen?"
"Ja natuurlijk, ze zijn al drie jaar bij elkaar!"

Wat doe je het liefst in je vrije tijd?

Uit eten met mijn vriend (ook wel bekend als de leuke jongen uit de trein), weekendjes weg naar leuke steden, speciaalbier drinken met vrienden, concerten en festivals bezoeken, uitgebreid koken en heel veel lezen.

Wat is je motto of favoriete uitspraak?

Ik maak nooit twee keer dezelfde fout, want ik heb keus genoeg.

Wat staat er bovenaan je bucket list?

Ik heb een heel leuk leven, laat ik dat voorop stellen. Maar ik wil ook nog ontzettend veel. Een greep uit mijn wensen: Spaans leren, door China reizen (in plaats van mijn vader die dat heel graag wilde doen maar onverwacht stierf toen hij 48 was), een klein beetje leren vormgeven, pianospelen weer oppakken, een tijdje als correspondent in een Franstalig land wonen en werken... Geen idee wat van al die wensen bovenaan de lijst staat. 

JBS © 2018 | disclaimer | privacy | colofon